May liwanag ang buhay -Meralco

Bago tunghayan ang karugtong ng kwento ng buhay ni Jeff, basahin muna ang unang bahagi ng kwentong ito dito.

Ikalawang yugto

Nabitawan ni Jeff ang tatlong manggang tangan niya nang siya’y bumaba ng puno. Nawala ang kanyang gutom at gumulo ang kanyang isipan.

“Sino ho ba kayo at  ano po ang nangyari kay itay?” Sambit ni Jeff habang nanginginig ang kanyang boses.

“Ako si Orlando, ninong mo ako. Ang tatay mo, nadisgrasya!!!” Ang nakakagulat na sagot ng misteryosong lalaki.

“Ako ho si Jeff, ikinagagalak ko po kayong makilala kahit ang hatid ninyo ay masamang balita. Ano ho ang nangyari kay itay?” Gulat na tanong ni Jeff.

“Ang tatay Tayso mo! Diyos ko po! Nadisgrasya! Dinala sa ospital!!!” Sagot naman ni Orlando habang kumukumpas pa ang kamay na parang kasali sa isang oratorical contest.

Dagliang tumakbo si Jeff papasok sa kanilang munting kubo at hinablot ang kinakalawang niyang alkansya ng Nido… “Nutritious Milk for Growing Kids”. Kumuha rin siya ng ilang damit na pamalit ng kanyang ama at dali-daling tiniklop ang paboritong nitong Good Morning towel.

Sumakay si Jeff sa tricycle ng kanyang “Ninong”. Sa kabilang bayan pa ang ospital kaya kinuha niya ang pagkakataong iyon para subukang bilangin ang laman ng kanyang alkansya. Pinaharurot ni Orlando ang kanyang tricycle sa bilis na 30km/h, animo’y isang naghihingalong kabayo ang kanyang tricycle. Sabay sa tugtuging “Moves Like Jagger” ng dumadagundong na sound system ng tricycle ni Orlando, pilit kinekwenta ni Jeff ang kanyang munting ipon habang nagdarasal na sana’y magkasya ito sa pangangailangan ng ama.

Magaling magmaneho si Orlando kahit mabagal ang kanyang tricycle. Ang tanging kinatatakutan niya sa kalye ay ang multo sa tulay na kung saan ay dapat siyang bumusina upang hindi umangkas ang white lady sa kanya ng libre. May mga pagkakataon na matapos niyang bumusina, nagiiwan ng P20 ang white lady na umaangkas sa kanyang matuling tricycle.

Makalipas ang ilang sandali, natapos ni Jeff ang kanyang pagbibilang. Ikinagulat niya na sa paunti-unti niyang pag-iipon, nakalikom siya ng P8,888. Biglang pumasok sa kanyang isipan ang pagsali sa mga multi-level marketing business. Naglaro sa isipan niya ang mga salitang “Extra-income, tseke, pairing bonus, cash out, at Power”. Ang P8,888 ay pwede na niyang gamitin para sa ikauunlad nilang dalawa ng kaniyang ama, ngunit naisip din niya na mas kailangan ng kanyang ama ang pera sa panahon ngayon lalo na’t siya’y nadisgrasya.

Naiinip na si Jeff sa malayong biyahe na kanilang tinatahak. Naisip niyang magtanong kay Orlando kung paano niya naging ninong ito, gayong ngayon lamang niya ito nakita.

“Paano ko ho ba kayo naging ninong gayong ngayon ko lang kayo nakita?” Tanong ni Jeff.

“Ano kamo iho?, hindi kita marinig.” Balik ni Orlando.

“Paano ko ho ba kayo naging ninong gayong ngayon ko lang kayo nakita?” Tanong ulit ni Jeff.

Hininaan ni Orlando ang volume ng kanyang sound system sa tricycle na kasalukuyang nagpapatugtog ng “Cemetery Gates” ng Pantera.

“Paano ko ho ba kayo naging ninong gayong ngayon ko lang kayo nakita?” Pangatlong ulit na tanong ni Jeff.

“Isa akong dating OFW, matagal akong nagtrabaho sa Czechoslovakia. Kababata ko ang tatay mo.” Sagot naman ni Orlando.

Hindi na kinausap ni Jeff si Orlando matapos ang tanong niyang iyon. Pakiramdam niya’y nadidistract ang kanyang ninong Orlando pag kinakausap niya habang nagmamaneho.

Malapit nang mag alas-diyes ng gabi ng marating nila ang Don Diego Francisco Amorsolo Gerardo del Castro Y Escudero de Garcia Hospital. Ang may ari ng ospital na ito ay si Don Diego Francisco Amorsolo Gerardo del Castro Y Escudero de Garcia, ang pinakamayamang negosyante sa kanilang probinsya. Sadyang napakayaman ng kanilang angkan dahil ang kanyang lolo na lahing kastila na si Don Arnulfo Miguel Escobar Perpecto Cortez del Castro ang nakahukay ng treasure ni Yamashita kasama ang kanyang asawang tsino na si Li Hwa. Sa sobrang yaman nila, hindi mo maaarok ang kanilang ari-arian. Magmumukhang pulubi si Princess Sarah at ang kanyang mina ng mga diyamante. Magmumukhang batang kalye lang si Richie Rich.

Hindi pa man humihinto ang tricycle, sinabihan na agad ni Orlando si Jeff ng “Otoy, bumaba ka na dito at puntahan mo ang tatay mo. Ibibigay ko lang itong susi ng tricycle ko sa valet parking attendant at susunod na ako sayo, bibili lang din ako ng taho latte para makakain ka”.

Bilis-bilisang bumaba si Jeff sa tricycle. Sa kanyang pag takbo, naiwan pa niya ang kanyang mga tsinelas na Rambo. Hindi na ito binalikan ni Jeff, sabik na siyang makita ang kanyang ama at ang kalagayan nito.

Tumakbo siya sa emergency room ng Don Diego Francisco Amorsolo Gerardo del Castro Y Escudero de Garcia Hospital ngunit…

.

.

.

Wala na ang kanyang ama…

Itutuloy…