Nagtatampo na ang blog ko sa akin, hindi ko kasi siya kinikibo. Para kaming magkasintahan na nag cool-off at hindi nagpapansinan.

Noong nagkasakit ako, nauunawaan niya siguro na wala talaga akong panahon upang lumikha ng entry, ngayon namang magaling na ako, sana maunawaan niya na na-miss ko rin naman ang outdoors at kailangan kong, mag-inom, mag-yosi, tumambay, magpuyat etc.

Hindi ako tinatamad magsulat, sa totoo lang, bumubulusok ang utak ko ng ideya. Pero kailangan ma-enjoy ko muna ang sarili ko. Matagal din akong namahinga, namiss ko rin mag-bloghop kahit papano. Ang laptop ko na halos isang linggong straight na hindi ko pinapatay, ngayon halos 4 hours na lang bukas sa maghapon.

Iba ang mood ko lately, sobrang bilis ng takbo ng isip ko, pero sobrang bagal ng katawan ko magrespond. Bago ko pa magawa yung gusto kong gawin, ginagawa ko na agad ang kasunod. Malaking tipak ng lakas ang kinuha ng aking mala-trangkasong sakit. Para akong kandila na unti-unting nauupos tapos ngayon ay may sindi na ulit.

Malakas na ako ngayon, konting ubo na lang at sakit ng ulo. Hindi talaga ako sakitin, pero pag tinamaan ako, feeling ko ay dumadaan ang crush ko sa harap ko… hindi ako makagalaw.

Nasurpresa rin ako sa bagong dashboard (control panel ng blog, para sa mga hindi nakakaalam) ng wordpress. Noong first 10 minutes nangangapa ako, pero nang lumaon, medyo alam ko na ang pasikot-sikot. Ang hindi ko lang maintindihan ay ang bagong feature ng pag-uupload ng music files. Hindi kasi tinatanggap ang mp3 format. Sayang naman. Pero siempre, ang downside naman ng pagkakaroon ng music sa page mo ay ang pag-bagal ng loading. Kawawa naman ang mga taga-basa lalo na ang mga nakadial-up. Hindi naman lahat ng PC may speakers, hindi rin lahat ay mahilig sa music.

Bukas ay Lunes, holiday. I’ll make this day a productive one.

Para kay wordpress… bati na tayo…🙂