[contributor: ifoundme] KABIT part 2

yung part 1 dito mababasa. pindutin mo lang at baka mawala kadito.

yun… nahuli nga. never kong kinausap si cathy pero kinausap ko syempre ang boypren ko tungkol sa ginagawa nila. sobrang detalyado ng mga impormasyon na binigay ko sa kanya kaya kahit magdeny pa sya, na ginawa nya naman nung umpisa, hindi mawawala yung point ng lahat na yun kasi maraming tao ang kasali sa kada sitwasyon na binanggit ko. kaya ko syang hamunin isa-isahin ang mga taong damay dun kaya nung huli umamin na rin.

after mag-iyakan at paghingi ng kapatawaran sa isa’t isa, nagdesisyon pa rin akong makipaghiwalay. masakit pala. masakit na masakit. parang halos dinurog puso’t isipan ko na dinuraan pa. isang taon kong dinala yun at halos araw araw tinatanong ko ang Diyos kung bakit ako nasa ganun na sitwasyon. pagod na pagod ako at halos wala ng ganang ipagpatuloy pa ang mga plano ko sa buhay. parang wala na akong purpose. ganun ang feeling.

ano ang rason ni boypren nun kung bakit nya ginawa? kasi wala raw ako nung kelangan nya ako. por diyos por santo! hindi man lang inisip ang mga panahon na andun ako at yung mga panahon na wala si cathy!!! isa pang timang!

anyway, nagkabalikan nga kami ni boypren pagkatapos ng isang tao pero hindi pa rin mawala sa utak ko yang cathy na yan. sa sobrang inis ko minsan, nagstoop down ako at pinatay ko ang prinsipyo ko. alam ko kasi lahat ng info kay cathy.. celphone, ym id, friendster, email, address, workplace at marami pang iba… nagforward ako ng message na nagsasabi na kung binabato ka at sinasaktan ka na wala ka naman ginagawa sa taong yun, hwag kang bumato ng tinapay. batuhin mo ng semento. lintik lang ang walang ganti. tinanong nya kung sino ako. hindi ako sumagot. sumunod na araw tinext ko na rin ulit ng kaparehong message na sinend ko nung nakaraang araw. nung nagtanong sya ulit, sinagot ko na kung sino ako. sabi ko THIS IS IFOUNDME. o di ba? mga isang oras bago sya nakapagtext back. ang sagot THANKS FOR THE MESSAGES, IFOUNDME na may kasamang smiley. tawa ako ng tawa nun. hindi ko sinabi yun sa boypren ko pero shinare ko naman sa mga friends ko. oo, hindi naman ako santa para di manlait ng iba. hindi lang tumigil ang lahat na yan dyan. narinig ko kasi minsan na sinabi ng pinsan ni cathy na ayaw nyang malaman kung kelan aalis ang boypren ko palabas ng pinas. alam kong bratty na ang ginawa ko pero masakit pa rin eh. tinext ko si cathy. sabi ko ganung date aalis si boypren. sagot sakin THANKS FOR INFORMING ME pero tinadtad naman nya ng text at tawag si boypren. lumabas ang pagkademonyita ko at binigyan ng ultimatum si boypren. sagutin nya sa harapan ko ang tawag kasi kung hindi… walkout beauty ko at talagang walkout ako. di sinagot ang tawag eh. hahahaha! marunong naman ako umuwi. hmp! alam niyo kung kelan nya sinagot ang tawag ni cathy? nung boarding na sya sa eroplano. inamin nya 2 weeks after pa. syempre matinding away na naman. at nung umuwi sya dito, hindi nya nabura yung text niya kay cathy bago nya sinara ang phone nya at lumipad. nabasa ko at ang nakalagay dun INTINDIHIN NA LANG DAW AKO KASI MAS MALAWAK NAMAN DAW ANG ISIP NI CATHY. lintik! after all those things that they did, ako pa ang makitid ang utak? hindi ako ganito dati… yung magpakabratty bratty pero sila rin ang gumising ng katarayan at katapangan kong ito. alam kong mataray na ako dati pa pero to the highest level na talaga ako ngayon. isa lang talaga ang nasa isip ko nun….

may part 3 pa… pasensya na….