Ilang araw din akong hindi nakapagsulat at nakapag blog-hop. Ang dami kong pending na gawain at palagi akong nahihilo, hindi naman siguro ako buntis kasi lalaki ako. Masaya ang naging trip ko, medyo may mga bagay lang akong napuna sa Puerto Galera.
Ang unang larawan, ay kinunan ko sa terminal sa Batangas, walang tao. Konti lang, mukha ngang isa lang, yung mamang naka-white T-shirt na nakasubsob doon sa dulo.
Sa terminal pa lang, sasalubungin ka na ng makukulit na porter, at ahente ng tiket ng bangka. Ok lang naman yun kasi hanap-buhay nila yun kaya lang sana pag sinabi mong “hindi” ay maintindihan naman nila. Ayokong nasasayang ang oras ko at ayokong sinasayang ko ang oras nila.
Eto ang Golden Osprey, yan ang sinakyan namin. Sa halagang 380 pesos na round ticket, pwede na dahil malinis at hindi mo mararamdaman ang hampas ng hangin sa loob dahil pwede mong isara ang bintana. Matulin ang Bangka at mabilis ang biyahe, ang hindi ko lang ikinatuwa ay hindi sila sumusunod sa oras ng pag-alis na ipinangako nila, may pa-page page pa sa terminal na nalalaman eh halos 40 minutes late naman. Ang Golden Osprey sa hindi maipaliwanag na dahilan ay kulay “puti.”
At dahil ayaw natin ng panglabas na kaanyuan lang, kailangan din nating kunan ng mabilisan ang makina ng naturang sasakyang pandagat. May lalaki na maya’t-maya labas-masok sa butas sa ilalim ng bangka, dahil curious kami, kinunan namin ng picture. trabaho pala niya ang “mag-kambiyo” sa madilim na bahagi ng bangka.
Sa Bangka nakita ko si Mr. Richard Gomez, nagkumustahan kami na parang matagal na kaming hindi nagkikita. Sa huli, tinanong niya ako kung puwede kaming magpapicture, eh nakakahiya naman kung tanggihan ko siya. Talagang kayumanggi si GOMA at yan naman ang ebidensiya sa larawan…
Habang nakadaong sa unang himpilan sa Mindoro, nag group-pic muna kami, kahit ang group namin ay may 3 miyembro lang. Sa larawan makikita ako, at ang magkasintahang si Duduy at Em, nagmistula akong istorbo sa kanila dahil ang iba naming kasama ay biglang nag-backout. Ayun, ako lang ang nakasama ng love birds na to. Nakakainggit, pero sige na nga… hahaha!
Dahil masama pa rin ang pakiramdam ko at hindi ako makatagal sa pagtitig sa monitor ay hanggang dito na lang muna ang aking isusulat, nakakainis kasi ang dami ko pang gustong isulat at halos puputok na ang bumbunan ko sa daloy ng mga ideya. Abangan na lang bukas ang pt.2
Sa mga nabitin, buksan niyo na lang yung baul ng mga nakaraan kong post doon sa tabihan ng pahinang ito.
i love that smile
heheheheh buti ka pa nag puerto na!
@Geisha, Smile ko ba yan or smile ni GOMA? hahaha!
walanjo pa travel travel ka na lang mico boy haha. samantalang ako hilig na hilig ko yan pero di ako makalis dine.
Censya na at ngayon lang ako nakadalaw sa blog mo. nakipagbuno kasi akong dalawang linggo kay pepeng agimat eh.
@Blue, Aba’y saan ka nga ba naglalagi these past few days? ako eh hindi masyado makatutok sa internet, ilang araw na akong may sakit eh hehe!
pucha! halos ingudngod ko muka ko sa monitor para lang ma-klaro kung si goma nga yun! hmp! nadale mo ko ha!
sana kinontak mo ko…sinamahan sana kita ng di ka naiinggit sa love birds mong kasama. echoos!
@Maru, Si GOMA talaga yan pramis! hahahahahaha! Naku kung alam mo lang, kinontak nga sana kita!
sarap namang mamasyal sa puerto, kaso wala akong datung. Kaya ito namamasyal na lang sa mga blogs. maganda po ang blog ninyo at madadalas po ang pagbisita ko dito. parang nakapasyal na rin ako sa puerto sa mga larawan ninyo. guwapo po iyong mga binata, at napakaganda naman iyong dalagang nakasalamin. salamat po.