Kagaya ng Eat Bulaga na may Holy week special every year, kung saan kahit si Jimmy Santos ay napapaganap nila ng drama, magsusulat ako ng tungkol sa magulong yugto ng aking buhay.
May isang taon sa buhay ko na wala akong kinikilalang diyos, ito ang dark age ko kumbaga. Nagsimula ito noong college ako, ang lahat ng bagay magulo, at iba’t-ibang pagsubok ang dumating sa buhay ko, mga bagay na hindi naman dapat nararanasan ng mga nasa edad ko. Marami na akong nagawa sa buhay ko, at halos lahat dito ay mga bagay na hindi ko maipagmamalaki.
Nagkaron ng pagkakataon na sinubukan kong pag-aralan ang “satanic bible” sisihin ang diyos, mawalan ng galang relihiyong akin nang kinalakhan, at gumawa ng religious bashing. Hinahanap ko noong mga panahong iyon ang aking sarili, pilit kong inaalam ang lahat ng kasagutan sa aking mga tanong. Halos mabuang na ako sa mga ginagawa ko.
Pinag-aralan ko ang ibang relihiyon, Islam, Buddhism, Born again. Pero walang makapatid ng uhaw ko sa paghahanap ng sagot.
Sa huli… Ang katawan ko ay parang wala ng kaluluwa… Ang puso ko, wala ng pagmamahal… Ang mundo ko tumigil na sa pag-ikot…
Matinding depresyon ang dinanas ko, wala naman akong suicidal tendencies pero nabuhay ako sa madilim na mundo. Insignificant ako sa mundo, ganyan ang tingin ko sa sarili ko dati.
Isang araw, nagising na lang ako na parang hinaplos ako ng Anghel. Iba ang pakiramdam ko, pakiramdam ko ay binigyan ako ng diyos ng pagkakataon magbago. Pagkakataon na hindi ko pinalampas.
Ilang taon na rin ang nakaraan simula ng yakapin ko ang katotohanan, na tayo ay tao lang, at mayroong iisang diyos. Mahabang kwento at mahabang paliwanagan, pero isa lang ang napatunayan ko at palagay ko ay yun na rin ang sagot na aking hinahanap…
“Mapagpatawad ang diyos… at wala siyang favoritism”
Sa malagim kong nakaraan na akin nang tinalikuran, binigyan niya ako ng pangalawang buhay, pangalawang pagkakataon na walang hinihinging kapalit, kundi ang kumapit sa kanya at magtiwala…
Sa ngayon, nasa proseso pa rin ako ng pagbabago… hindi ko na maitatama ang mga nagawa kong mali, pero pilit kong iiwasan na gawin itong muli. Sa Bawat mabuti na gawin natin sa sarili natin at sa kapwa… pagmamahal ang ganting sukli… 
Angel by Sarah McLachlan and Josh Groban
Time to reflect… time to contemplate…
naututwa ako dahil kahit madilim at malalim ang pinanggalingan mo dati, binigyan mo pa rin ang sarili mo ng isa pang pagkakataon. ganyan naman tayong lahat. dumadaan sa panahon na gusto nating sisihin ang Diyos sa lahat ng masama sa mundo, sa buhay natin. ang hindi natin alam, tayo lang ang ayaw lumapit kaya tayo nagkakaganito.
im not being self-righteous (haha biglang nag-english) dahil may time din na i take my faith for granted. parang ako lang ang nabubuhay sa sarili kong mundo. but He has ways, mix. He has ways.
which reminds me of this post: taguan
Totoo mapagpatawad Siya at kapag pinatawad ka Niya sigurado burado na yung pagkakamali mong nagawa. Ilang beses ko na din naramdaman at nararamdaman kung gaano Niya ako ka-mahal kahit na ilang beses din akong nagkakamali pero ilang beses din na tinatapik ako ni GOd para i-tama sa mga yun.
Ganda ng post na ‘to bro! Sana maraming pang taong makaramdam ng haplos NIya. Have a Blessed Holy Week!
as i always say, in the end, it’s always between you and your God.
kung me diyos , bakit nya hinahayaan ang ibang tao na gumawa ng masama sa kapwa nya tao? di ba ayaw nya ng masama? ang sasabihin na naman diyan… kasi me freewill ang tao, bakit lagi nating kailangan i justify ang diyos? alam naman natin na walang diyos, kung merron man, wala sanang kasamaan sa mundo. kung me diyos sana walang street children, prostitutes, at iba pang kasamaan na sa mundo. di ba sabi mahal nya tayo? bakit nya hinahayaan ang ganito? kung mahal mo ang isang tao? hahayaan mo ba na sya ay magkaganito? kung ako siguro, hindi ko hahayaan. pero tao ako at hindi ako diyos. kung ako na isang tao, nakakapag isip ng ganito, diyos pa kaya? na sinasabi natin na isang perpekto? sasabihin na naman diyan…kasi me freewill ang tao. mapagpatawad pala ang diyos… kahit pala pumatay ako ng pumatay ng tao, at gumawa ng malalaking kasalanan, in the end patatawarin pa din ako. saang lupalop kinuha ng diyos ito. baka gawa lang ng tao ito para kumita lang ang mga institusyon ng relihiyon? siguro sa sinabi kong ito… madami ang magagalit, pero kailangan lang nating tanggapin ang totoo na walang diyos. gawa lang ng tao para katakutan. sorry po… piece of my mind lang po itong sinulat ko. ako po ay isang tao lang na marunong humingi ng patawad kung may nasaktan ako sa sinulat ko…. sana po ganyan din ang diyos sa mga taong nasasaktan nya.